دختر ۱۴ ساله سنندجی خود را حلق آویز کرد؛

خودکشی سمیرا ۱۴ ساله | جزئیات تکان‌دهنده

رکنا نوشت:‌ دختر ۱۴ ساله سنندجی به نام سمیرا ، به دلیل مخالفت پدرش با مدرسه رفتن،در خانه شان خود را حلق آویز کرد.

پایگاه خبری تحلیلی رستانیوز:

 صدای مادر در گوشی تلفن می پیچد که با زبان کردی به خاطر مرگ دختر نوجوانش ضجه می زند.
مدرسه ها تازه باز شده بود و دانش آموزان اهالی روستای درویشان سنندج،صبح روز شنبه ۳ مهر به مدرسه رفتند.
سمیرا اما در سکوت خانه تنها نشسته بود و لابد به هیاهوی کلاس درس و جمع دوستانش فکر می کرد.
دخترک تمام زورش را زده بود اما نتوانسته بود پدرش را راضی کند که به مدرسه برود.
سال گذشته هم برای راضی کردن پدرش دست به دامن اعضای شورای روستا شده بود و آنها وساطت کرده بودند و سمیرا به مدرسه رفت.کلاس هفتم را هم خواند اما برای خواندن کلاس هشتم باز هم پدرش با مدرسه رفتن او مخالفت کرد.
باز هم سمیرا سراغ اعضای شورای روستا رفت اما این بار آنها هم نتوانستند پدر سمیرا را راضی کنند.

اولین روز مدرسه سمیرا خودش را حلق آویز کرد

دایی سمیرا جزئیات  خودکشی  خواهرزاده اش را اینطور شرح می دهد: «پدر سمیرا با مدرسه رفتن او مخالفت کرد چون سمیرا دبیرستانی شده بود و در روستای محل زندگی شان دبیرستان نداشت.برای همین او باید به یک دبیرستان در شهر دیگر می رفت که حدود ۵۰ نفر جمعیت داشت.مدرسه های منطقه زندگی ما حضوری هستند پدر سمیرا به خاطر کرونا مانع مدرسه رفتن سمیرا شد. می گفت حضور در مدرسه و شلوغی  خطرناک  است.به او گفته بود امسال در خانه بمان تا شرایط بهتر شود.اما برادر کوچک سمیرا دوم دبستان بود و در مدرسه واقع در روستا درس می‌خواند.روز حادثه مادر سمیرا برای کار به باغ رفته بود،پدرش هم سرکار بود.قرار بود سمیرا ظهر دنبال برادرش برود و او را از مدرسه به خانه بیاورد،اما در خانه خودش را  حلق آویز  کرد.»

سمیرا قبلا به آشنایان گفته بود که اگر اجازه رفتن به مدرسه پیدا نکنم،  خودکشی  می کنم.

ارسال نظر

 
  • الهه
    1

    وای چقدر خوشگله.. خدا رحمتش کنه

  • ناشناس
    2

    بخاطر مدرسه نرفتن خودکشی نمیکند
    چون انقدر زنده بودن شیرین است که انسان جرات ندارد با دستهای خود جان خود را بگیرید

    • hasti naz
      0

      با چه حساب و مدرکی این حرف رو میزنی، وقتی آمار نسبتا بالایی از خشونت پدرها داریم.چه خوبه قبل از اینکه باعث بشیم با حرفهامون آبروی کسی بره کمی فکر کنیم.